Grand Guitars Magazine

Grand Guitars Magazine


Joker Guitars Mini Jumbo review at Grand Guitars Magazine
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης Holy Grail Guitar Show, το γερμανικό μουσικό περιοδικό Grand Guitars μας ζήτησε μια κιθάρα μας, για να την παρουσιάσει. Αυτό είναι το άρθρο της παρουσίασης και η μετάφραση του στα ελληνικά.

 

Vintage από Ελλάδα
Δεν είχα ακούσει ποτέ για τον οργανοποιό Κωστα Κακανιάρη ούτε για τις Joker guitars. Αλλά ο γενειοφόρος Αθηναίος διατηρεί ήδη από το 1984 ένα repair and custom shop, όπου είναι πολύ ανοιχτός σε οποιαδήποτε απλή η εξεζητημένη απαίτηση επισκευής και βερνικώματος. Από το 2007 ασχολείται και με την κατασκευη κιθαρών. Μετά τη συμμετοχή του στην τελευταία έκθεση Holy Grail Guitar Show στο Βερολίνο, ήρθε η ώρα να τον παρουσιάσουμε διεξοδικά στους αναγνώστες μας.
Παρατηρώντας τα δεδομένα εντυπωσιάζει το ότι ο Κώστας παρουσιάζεται ακομα σαν πρωτοεμφανιζόμενος. Όπως μου έλεγε, κατασκευάζει πολύ λίγα κομμάτια και μόνο παραγγελίες με custom επιλογές. Οπότε δεν μιλάμε για σειριακή παραγωγή. Εξ’ου και επί του παρόντος έχει μόνο δυο κομμμάτια σε προσφορά, μια όμορφη parlor και αυτή την mini jumbo. Για αυτό το χρόνο έχει σχέδια για δύο ακόμα κιθάρες, μια mini jumbo και μια Slope Shoulder Dreadnοught με την οποία μπαίνει σε καινούργια τοπία. Ηλεκτρικές κιθάρες δεν είναι στο πρόγραμμα, καθότι κατά την άποψή του, δεν έχουν σχέση με την αυθεντική κατασκευή κιθάρας, αλλά είναι, κατά τα λεγόμενα του ασκήσεις φρέζας στο ξύλο. Παρ’ ολα αυτά ευχαρίστως ο κύριος Κακανιάρης εξυπηρετεί πελάτες του στη συναρμολόγηση κιθαρών, οι οποίοι αγοράζουν κομμάτια από κατασκευαστές όπως Warmoth, Guitar Mill ή USA Custom, περνώντας μοναδικά μέχρι και τρελά βερνίκια και τελειώνοντας με ένα επαγγελματικά σετάρισμα. Μάλιστα σε ηλεκτρικές flaptops όπως η telecaster με την βοήθεια ενός φίλου τοποθέτησε τυπομένα γραφικά και φωτογραφικό υλικό τα οποία περάστηκαν με διάφανο βερνίκι.
Κατά την άποψη του, πρέπει ο Κώστας να είναι ο μόνος στην Ελλάδα που κατασκευάζει Vintage-Steelstrings με παραδοσιακό αμερικάνικο τρόπο. Ε καλά, μπορεί να υπάρχει και κάποιος άλλος, πολύ σίγουρος δεν είναι, μας λέει κλείνοντας το μάτι. Υπάρχουν κατασκευαστές steel string στην Ελλάδα που όμως βγάζουν τα προς το ζην με μπουζούκια η περιορίζονται σε μικρόσωμες κιθάρες όπως οι ιταλικές τύπου Belcanto κιθάρες οι οποίες ήταν αγαπητές στην ελληνική παραδοσιακή μουσική. Έτσι ο Κώστας είναι γνωστός στην πατρίδα του σαν κατασκευαστής, αλλά και σαν επισκευαστής και ειδικός στα βερνίκια. Και έχει τη φήμη ακριβού κατασκευαστή γιατί ζητά για τις δημιουργίες του πάνω από 800 ευρώ, που στην Ελλάδα είναι πιθανώς το όριο για κανονικούς μουσικούς. Σε μας μία τέτοια τιμή δεν θα ήταν απλώς ευκαιρία, αλλά επιχειρησιακό οικονομικό χαρακίρι. Υπάρχει επίσης και η άλλη πλευρά τιμολογιακής προσδοκίας. Στην Holy Grail Guitar Show πέρασε κάποιος αμερικάνος dealer και τον ρώτησε ποσο ζητάει για τους vintage μικρούς θησαυρούς, στους οποίους θα έδινε καλές πιθανότητες στην εγχώρια αγορά του. Στην απάντηση του Κώστα “γυρω στα 3000” ανατποκρίθηκε ο dealer «κατω από 6000 δεν σε παίρνει κανείς στα σοβαρά». Ο άνθρωπος πρέπει να είχε προγόνους από τη Σουηδία μιας και εκεί γεννήθηκε η φράση «ότι δεν κοστίζει δεν έχει και καμμία αξία». Για τον Κώστα δίκαιη τιμή για μια τέτοια χειροποίητη ακουστική κιθάρα είναι στα 2500 με 3000 ευρώ.
Top of the line
Σε αυτήν την κατηγορία τιμής συναντιόμαστε με το μοντέλο προς δοκιμή το οποίο ακούει στο όνομα Mini Jumbo που όμως το σκάφος του μοιάζει περισσότερο με ΟΜ. Είναι αυτόν τον καιρό το κορυφαίο μοντέλο και παράλληλα, κάπως ένα μοντέλο προ παραγωγής. Λόγω του ότι η κιθάρα αυτή έχει περάσει και από άλλες εκθέσεις και από αρκετά χέρια, ο Κώστας την προσφέρει σε μια μειωμένη τιμή. Εντάξει αυτή η κιθάρα θα μπορούσε να είχε γίνει και με λιγότερη προσπάθεια. Αλλά ποιός θα το ήθελε αυτό?
Ας δούμε καλύτερα τα χαρακτηριστικά της. Για το καπάκι χρησιμοποίησε ο Κώστας ένα 50 χρονών καλά αποθηκευμένο καναδικό Sitca, βέβαια δεν είναι mastergrade αλλά είναι πολύ ωραία μεγαλωμένο. Από αυτό έχει ευτυχώς αρκετά αποθηκευμένα. Αυτά τα ξύλα τα αγόρασε από ένα παλιό ελληνοκαναδό οργανοποιό ο οποίος ήθελε μάλλον να περάσει τα υπόλοιπα του χρόνια στην Ελλάδα. Για την πλάτη επέλεξε Bubinga, το πέντε φύλλων πλαινό έχει στο εσωτερικό πάντα maple και στο εξωτερικό ταιριάζει πάντα με την πλάτη. Το μπράτσο είναι από αφρικανικό Khaya-Mahogany εχει ταστιέρα από Indian Rosewood και τα block inlays από ιδιαίτερα όμορφο όστρακο. Για πολύ υψηλες απαιτήσεις βέβαια θα έπρεπε να δουλευτούν με λίγη μεγαλύτερη ακρίβεια. Το σώμα και η ταστιέρα πλαισιώνονται με ένα, σε χρώμα κρεμ binding και στο καπάκι υπάρχει περιμετρικά purfling από padouk, maple και black veneer. Κάτω από το κλασσικό βερνίκι νίτρου το οποίο θα κρακελάρει με τον καιρό δίνοντας στα νερά του ξύλου ιδιαίτερη εμφάνιση φέγγει ένα σκούρο θερμό sunburst που σήμερα πια μας θυμίζει υπέροχα την εποχή της δεκαετίας του 20. Ονομάστηκε έτσι τιμητικά για τον Lloyd Loar, τον εφευρέτη, μουσικό και μηχανικό, κάποτε υπάλληλο της Gibson. Επίσης τα ανοιχτά κλειδιά της Grover έχουν ταιριάξει πολύ ωραία. Το βερνικομένο μαύρο headstock, τελειοποιείται με ένα από τον Κώστα κατασκευασμένο σε στυλ Art deco ασημένιο κάλλυμα της βέργας και ένα παιχνιδιάρικο καπέλο joker φτιαγμένο από διάφορα χρωματιστά celluloid. Έντονα παρατηρούνται τα πρασινοκίτρινα κόκκαλα στο μπράτσο και στον καβαλάρη. Πράγματι είναι από ένα υλικό το οποίο στην κατασκευή της κιθάρας πιθανότατα δεν έχει χρησιμοποιηθεί : γυαλισμένο κόκκαλο βουβαλιού! Ο κατάλογος των επιλογών δεν είναι πολυ εκτενής. Διαθέσιμα είναι και άλλα χρώματα, όπως επίσης και μια αριστερόχειρη έκδοση. Κατά παραγγελία ο Κώστας τοποθετεί και pickups αν και δεν τα συμπαθεί όπως μας λέει. Τελική δήλωση είναι ότι αυτή η mini jumbo κατασκευαστικά δεν κινείται στα επίπεδα της παγκόσμιας κλάσης αλλά αβίαστα μπορεί να συμπεριληφθεί στην υψηλή κατηγορία.
Η Αθήνα βρίσκεται στο Mississippi?
Και βέβαια όχι. Από την άλλη όμως ο ταλαντούχος οργανοποιός Κώστας Κακανιάρης δουλεύει στην ελληνική πρωτεύουσα προσελκυόμενος από τα κλασσικά πρότυπα της άλλης μεριάς του ατλαντικού και θέλει να τα ερμηνεύσει μέσα από τις δικές του δημιουργίες. Με αυτή την κιθαρα κατά τη γνώμη μου το πέτυχε πολύ καλα. Ο τόνος της είναι ασυνήθιστα στεγνός και τείνει, ταιριάζοντας με το χρώμα, προς το σκοτεινό. Είναι δηλαδή λιγοτερο λαμπερός και διάφανος απ’ότι έχουμε συνηθίσει από τις περισσότερες Steelstring που γνωρίζουμε, πράγμα το οποίο μπορεί να αναζητηθεί στο μη τυπικό Α-bracing. Όμως με τίποτα δεν θα χαρακτήριζα τον ήχο της βαρετό, το αντίθετο! Τα μπάσα της είναι τραγανά και προσδιορισμένα, τα ψηλά απαλά. Ο πιο σημαντικός ηχητικός παράγοντας όμως, αναμφίβολα είναι τα μεσαία, που μέσα από τον έντονο ρινικό τους χαρακτήρα θυμίζουν σχεδόν resonator κιθάρα. Aλλά μην ανησυχείτε, έτσι κάθεται τέλεια για fingerpicking ή για slide παίξιμο. Τέτοιες ιδιαιτερότητες πρέπει να τις αξιοποιεί κανείς. Για ζωηρό strumming θεωρώ ότι παρόλο το απολύτως ικανοποιητικό sustain είναι λιγότερο κατάλληλη. Εδώ της λείπει λίγο το γεμάτο μπάσσο, είναι απρόθυμη και εύκολα υπερφορτώνεται όταν τη ζορίσει κανείς. Για το δίκαιο του οργάνου, θα έπρεπε απλά να αφεθεί κανείς στην περιπέτεια και ίσως σε μια εμβάθυνση, σε μια ασυνήθιστη για τον έναν ή για τον άλλο μουσική κατεύθυνση. Θα δείτε ότι ένα τέτοιο όργανο δίνει φτερά στον ανοιχτό μουσικό για πειραματισμούς, γιατί ο ήχος του λειτουργεί κυρίως εμπνευστικά. Ρέουν επιτέλους οι σωστοί τόνοι και νότες ξαφνικά από μόνα τους, μέσα από τα δάχτυλα και τότε όλα συνδυάζονται αρμονικά.
Resume
Ότι η Ελλάδα έχει να προσφέρει πιο πολλά από γύρο, ούζο και υπέροχα τοπία (για να μη μιλήσουμε για την οικονομική κρίση) μετά τη συνάντηση μου με την mini jumbo ήταν σαφές. Ο άνθρωπος καταλαβαίνει την τέχνη του, δεν υπάρχει αμφισβήτηση, και αντιπροσωπεύει εντέλει την κορυφή της ελληνικής οργανοποιίας. Σε μερικές λεπτομέρειες πρέπει εμείς οι συνηθισμένοι στην τελειότητα της πολυτέλειας κιθαρόφιλοι σνομπ να κλείσουμε λίγο τα μάτια εδώ και κει. Αντ’ αυτού βιώνουμε ένα με αγάπη κατασκευασμένο όργανο, με προσωπικότητα και χαρακτήρα, που μέσα από το σκοτεινό ένρινο και στεγνό του ήχο και την αυθεντική του vintage οπτική κατάφερε να με πείσει. Ο κατασκευαστής της βλέπει σε αυτή την κιθάρα ένα εργαλείο για συνειδιτοποιημένους παραδοσιακούς ragtime και blues παίκτες και το πετυχαίνει διάνα. Φυσικά δεν είναι για τα γούστα του καθενός αλλά είναι ένα ουράνιο κατασκεύασμα με το οποίο παίζεις σωστά. Ήδη μετά από μερικές ώρες την έβαλα στην καρδιά μου.

 

 

test

Posted by on Aug 30, 2017 in Uncategorized | 0 comments

test

Vintage από Ελλάδα Δεν είχα ακούσει ποτέ για τον οργανοποιό Κωστα Κακανιάρη ούτε για τις Joker guitars. Αλλά ο γενειοφόρος Αθηναίος διατηρεί ήδη από το 1984 ένα repair and custom shop, όπου είναι πολύ ανοιχτός σε οποιαδήποτε απλή η εξεζητημένη απαίτηση επισκευής και βερνικώματος. Από το 2007 ασχολείται και με την κατασκευη κιθαρών. Μετά τη συμμετοχή του στην τελευταία έκθεση Holy Grail Guitar Show στο Βερολίνο, ήρθε η ώρα να τον παρουσιάσουμε διεξοδικά στους αναγνώστες μας. Παρατηρώντας τα δεδομένα εντυπωσιάζει το ότι ο Κώστας παρουσιάζεται...

read more

Repair

Posted by on Feb 21, 2012 in Uncategorized | 0 comments

read more